Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2022/3685 E. 2023/4242 K. 28.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/3685
KARAR NO : 2023/4242
KARAR TARİHİ : 28.09.2023

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/1189 E., 2022/697 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/7 E., 2021/156 K.

Taraflar arasındaki mirasın hükmen reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacılar ... ve ...’in ortak murisleri olan babaları ...’in 13.06.2019 tarihinde vefat ettiğini, davacıların murisi ...’in terekesinin borca batık olduğunu belirterek Türk Medeni Kanunu’nun 605/II nci maddesi gereğince mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların yasal süre içerinde mirası reddetmediklerinden mirası kabul etmiş sayıldıklarını ve bu nedenle mevcut borçlardan sorumlu olduklarını, murisin ölümünden önceki 5 yıl ve ölümünden sonraki dönemdeki mirasçılarına olan katkılarının araştırılması gerektiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar murisinin Mersin Vergi Dairesine 5.428.797,29 TL vergi borcunun olduğunu, dava dışı Kadirli Vergi Dairesine 857,71 TL borcu olduğu belirtilerek, Türk Medeni Kanunu’nun 605/II nci maddesi uyarınca davanın kabulüne ve mirasın hükmen reddedilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili süresi içerisinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığını, davacıların murislerinin tereke işlemlerine karışıp karışmadıklarının araştırılması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun vekile tebliği gerekirken usulsüz olarak asile tebliğ edildiğini, murisin ölümünden önceki 5 yıl içerisindeki ve ölümünden sonraki dönemdeki davacılara olan kazandırmalarının araştırılması gerektiğini, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, terekenin borca batık olduğu gerekçesiyle mirasın hükmen reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
Türk Medeni Kanunu'nun 605/2 nci maddesinde; "Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır" düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece murisin aktif mal varlığı olmamasına rağmen, terekenin borca batık olup olmadığını tespit etmek amacıyla gereksiz masraf yapılarak bilirkişi raporu alınması doğru görülmemiş, ancak kararın esasına etkili olmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.