YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5690
KARAR NO : 2023/301
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili sulh hukuk mahkemesinde açtığı davasının dava dilekçesinde; davalının mülkiyetindeki yerin mesken niteliğinde olduğunu, davalının burayı dükkan olarak kullandığını, bu kullanım nedeniyle KMK’nın 24/2. maddesi gereğince bağımsız bölüm iş yeri olarak kullanımına son verilerek taşınmazın yeniden mesken haline dönüştürülmesine karar verilmesini, bu talep kabule şayan görülmediği takdirde TMK’nın 737/2. maddesi gereğince davalının komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartmak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek fiillerinden dolayı yaptığı haksız tecavüzün önlenmesini, davalının ısı ve kokuyu apartman duvarına monte ettiği süs borudan geçirmeyip, pencereden açtığı delikten geçirmesi nedeniyle tüm koku ve ısının apartmana dolmasına sebebiyet verdiğini, ısı ve duman yüzünden müvekkilinin dairesinin oturulamaz duruma geldiğini, evdeki tüm tekstil ve elektronik eşyaların zarar gördüğünü, evin kapı ve pencerelerinin sürekli kapalı kalmasından dolayı evin içinin oksijensizlikten ve sıcaklıktan cehenneme döndüğünü belirterek, 40.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini, davalının müvekkilinin dairesinin satışına mani olması sebebiyle karar verdiği avantajlı bir daireyi alamamasından kaynaklanan kar kaybına sebebiyet verdiğini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi zarar ve kar kaybına mahsuben 1.000,00 TL olmak üzere toplam 41.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; tazminat davalarının Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
1. İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesince, davacının maddi ve manevi tazminat talebi yönünden talebinin tefrik edilmesine karar verilmiştir.
2. Tefrik sonrası yeniden esas alınan İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli 2014/284 E., 2014/345 K. sayılı kararı ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine, başvuru halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. Görevsizlik kararı sonrasında esas alınan İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli 2014/343 E., 2018/327 K. sayılı kararıyla, davalının davacının maddi olarak zarar vermesine yol açan haksız eylemi kanıtlanamadığından ve malvarlığına yönelik eylemler nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunulamayacağından davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/1476 Esas, 2020/1008 Karar sayılı kararıyla; davalı eylemi haksız fiil niteliği taşımadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 17.01.2022 tarihli 2021/2249 E., 2022/470 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin bir kısım temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddedilmiş, diğer temyiz itirazları yönünden ise, raporda davacının ısıdan duyduğu şikayetin değerlendirilmediğini, mahkemece makine mühendisi bilirkişi ile birlikte mahallinde yeniden keşif yapılarak davacının ısı nedeniyle zarara uğrayıp uğramadığının değerlendirilmesi, ısı nedeniyle bir zarar varsa bu zararın giderilebilmesi için gerekli olan önlemlerin somut bir şekilde tespitiyle değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi için bölge adliye mahkemesinin kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.
B .İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2022 tarih ve 2022/147 E., 2022/441 K. sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporuna göre maddi zararın oluşmadığı, manevi tazminata hükmedilemeyeceği ve davasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili, tadilatların dava açıldıktan sonra yapıldığını, tahliye bacasının keşif esnasında mevcut olmadığını sonradan yapıldığını, dumana sebebiyet veren açık mangal tipi piliç çevrime ocağının sonradan iptal edilerek yerine elektrikli tip kapalı piliç çevrime dolabının konulduğunu, işyerinde dava tarihinden sonra tadilat yaptırıldığından, zarar hesabının dava açıldığı tarihteki duruma göre yapılması gerektiğini, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini ve re’sen belirlenecek nedenlerle birlikte kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi, “(2) (Değişik: 31/3/2011-6217/29 md.) Temyiz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay, kararı düzelterek onayabilir.”
3. Değerlendirme
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hüküm olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Mahkemece yapılan yargılama esnasında mahkemece dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından anlaşıldığı üzere, yargılama sırasında yapılan tadilattan önce davacının binasında davalının işletmesinden dolayı olağanın dışında ısı artışı olduğu, daha sonra yapılan keşif esnasında tadilatlar ile bu hususun ortadan kalktığı bilirkişi raporununda bu yönde olduğu görülmüştür.
3. Bu nedenle davacı dava açma tarihinde haklı olduğundan davacının yargılama giderleri ile sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiş ise de, ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,
2. Davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına yönelik yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “davacı tarafından yapılan bozma öncesi 440,90 TL ve bozma sonrası 2.512,90 TL olmak üzere toplam 5.953,80 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” yazılmak suretiyle, yine hükmün 4. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “davacı dava açma tarihinde haklı olduğundan davalı taraf lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ” yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.