Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2022/6826 E. 2022/8049 K. 26.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/6826
KARAR NO : 2022/8049
KARAR TARİHİ : 26.12.2022

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen ek kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R
Dava, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalılar vekilinin istinaf istemi üzerine 14.09.2021 tarihli ek kararla ilk derece mahkemesince, verilen süre içerisinde eksik istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.
14.09.2021 tarihli ek karara karşı bir kısım davalılar vekilinin istinaf istemi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince “ilk derece mahkemesinin 14/09/2021 tarihli ek kararının usul ve esas yönünden yasaya uygun bulunduğu gerkçesiyle istinaf taleplerinin HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.
Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiş; adli yardım isteminde bulunulmuştur.
Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334 ilâ 340. maddelerinde yer almaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi gereğince kanun yollarına başvuru sırasında da adli yardım talebinde bulunulabilir.
Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Kanun’un 16. madde düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.
Öte yandan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla 344. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 368 ve 344. maddelerinde dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.
1. Dairemizin 19.07.2022 tarih ve 2022/4266 Esas, 4858 Karar sayılı ilâmı ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesi ekinde müvekkillerinin temyiz harcını karşılayabilecek durumda olmadığına dair mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunmadığı ve bu durumda mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalıların adli yardım istemlerinin reddine karar verilmiştir.
2. Dava dosyasının mahalline geri çevrilmesinden sonra kararı temyiz eden bir kısım davalılar vekiline Bölge Adliye Mahkemesince 19.10.2022 tarihli muhtıra çıkartılarak 80,70 TL temyiz karar harcı ile 397,80 TL temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması ihtar edilmiş ve yasal sürede muhtırada belirtilen tutarda temyiz harcı yatırılmış ise de, bu muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Dava değeri 850.000,00 TL’dir. Bu halde nispi temyiz harcının 14.515,75 TL olarak yatırılması gerekmektedir. Nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla, aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.