YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/2004
KARAR NO : 2023/3266
KARAR TARİHİ : 12.06.2023

MAHKEMESİ : Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 09.06.2015
SAYISI : 2011/277 E., 2015/250 K.
KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı dava dilekçesinde; maliki olduğu 986 parsel numaralı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazının yola cephesi olmadığını beyanla dava konusu 986 parsel numaralı taşınmaz lehine uygun bir güzergahtan geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ
İlk Derece Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli kararıyla; davanın kabulüne, … İlçesi, … Mahallesi 1006, 985 ve 920 numaralı parseller aleyhine, 986 parsel numaralı parsel lehine geçit hakkı tesis edilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararını davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz etmiştir.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; karar verilen irtifak miktarının fazla olduğunu, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine aykırı olduğunu, irtifak bedelinin çok cüzi olduğunu ve eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 747 nci maddesi.

3. Değerlendirme
1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunmakla; davalı Maliye Hazinesi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı Maliye Hazinesi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.