YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/2559
KARAR NO : 2023/3449
KARAR TARİHİ : 20.06.2023
MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/353 E., 2021/182 K.
KARAR : Kısmen kabul
Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, dava konusu 1174 parsel sayılı taşınmazın cins tashihi yoluyla tescil edildiğini, PTT İşletme Genel Müdürlüğü tarafından kamuya terk edilen alan imar tadilatı ile müvekkili Belediye Başkanlığınca Piknik ve Eğlence Alanı olarak tespit ve tescil edildiğini ancak davalı tarafça izinsiz olarak verici direği dikildiğini ve başka kurumlara ait vericilerin de konulduğunu belirterek el atmanın önlenmesini, muhdesatın kâl’ini ve ecrimisil talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili, müvekkil şirkete dava tarihine kadar bir bildirimde bulunulmadığını, söz konusu taşınmazın 1986 yılında yola terk edildiğini, ecrimisil talebi yönünden kötü niyet unsurunun gerçekleşmediğini, müdahalenin önlenmesi ve yıkım taleplerinin müvekkilinin sunduğu kamu hizmetini önleyici, telafisi zor sonuçlara neden olacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 27.12.2013 tarihli ve 2012/180 Esas, 2013/672 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, fen bilirkişisi raporuna ekli krokide tescil dışı alan olarak gösterilen kısma davalı tarafça yapılan el atmanın önlenmesine, krokide (A) harfi ile işaretli 29,31 m²’lik ve (B) harfi ile işaretli 43,19 m²’lik yapı ile ile verici direğinin kâl’ine, 156.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur
2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2018/12326 Esas, 2020/2084 Karar sayılı kararı ile davalının el atmanın önlenmesi ve kâl kararına ilişkin temyiz talebinin reddine karar verilerek, ecrimisilin zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat biçimi olup dava konusu yerde davacı Belediyenin mülkiyet hakkından kaynaklanan bir hakkı olmadığı, yine dava konusu yerin her ne kadar imar planında park ve eğlence alanında kaldığı belirtilmiş ise de, bu durumun tescil harici alanda kalan dava konusu yerin, davalıya mülkiyet hakkından kaynaklanan ecrimisil tazminatı talep etme hakkını vermeyeceğinden ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.
3. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 09.11.2020 tarih ve 2020/3154 Esas, 2020/6901 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen Esas ve Karar sayılı kararı ile; bozma ilamına uyulmasına karar verilerek mahkemenin 2012/180 Esas, 2013/672 Karar sayılı ilamı ile; “Davanın kabulü ile; mahkememizce yapılan keşif sonucu alınan 10/06/2013 tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokide tescil dışı alan olarak gösterilen kısma davalı tarafça yapılan elatmanın önlenmesi, Fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile işaretli 29,31 m² ‘lik ve (B) harfi ile işaretli 43,19 m²’lik yapı ile ile verici direğinin KAL’ine,” dair hükmün bozma ilamı kapsamına alınmadığı bu yönüyle kesinleştiği gerekçesiyle davacının el atmanın önlenmesi ve kâl isteği yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalı kurumun ecrimisil ödemesi için kusur şartı aranmaması gerektiğini, davaya konu alan tescil harici olarak nitelendirilse de 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca belediyelerce yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait tescil dışı alan olarak nitelendirilen yerlerin işgali durumunda işgal harcı alınabileceğini, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 75 inci maddesine göre de tescil dışı alan dahi olsa müvekkil idarenin haksız işgalden kaynaklanan müdahalenin men’i ve kâl talebinin yanı sıra ecrimsil talep etme hakkının da bulunduğunu belirtmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi.
3. Değerlendirme
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve una uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı fazla alınan harcın temyiz edene iadesine,
Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.