Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2023/491 E. 2023/1334 K. 06.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/491
KARAR NO : 2023/1334
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı … vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ve davalıların müşterek kök murisleri …’tan kalan … Köyünde bulunan 833 parseldeki mesken ve eklentileri ile 103 parseldeki çeşitli nitelikteki ağaçlar, su kuyusu ve tel örgülü ağaç direklerin, müvekkillerinin murisi … tarafından yapıldığının ve mülkiyetinin müvekkillerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalılar, aşamalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
A. İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2010/805 Esas, 2011/580 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 833 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki 25/03/2011 tarihli raporda gösterilen ev, ahır, kuruluk ve müştemilatlar ile aynı köyün 103 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki 12/05/2011 tarihli raporda gösterilen toplam 45 adet değişik cins ve yaşta ağaç ile diğer müştemilatların davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı … tarafından temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 18.09.2012 tarihli ve 2012/1673 Esas, 2012/6097 Karar sayılı kararıyla; taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, keşifte kadastro tespitinden önce ve sonra meydana getirilen muhdesatların belirlenmesi, buna göre bir kısım muhdesatlar yönünden davada hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, muhdesatın kadastro tespit gününden sonra meydana getirilen bölümleri var ise buna göre değerlendirme yapılması, iyileştirme giderlerinin ve taşınmazdan ayrılması mümkün teferruat niteliğindeki eşyaların tespit davasına konu edilemeyeceklerinin gözönünde tutulması, daha sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyulmak sureti ile verdiği 18/03/2014 tarihli ve 2013/340 Esas, 2014/282 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 833 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 15/01/2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide mavi ile gösterilen evin eklentisi dışında kalan kuruluk, samanlık, dam ve ahır şeklindeki 3 adet bağımsız bölümler ile 12/05/2011 tarihli raporda belirttikleri 45 adet ağaç çeşitli cins ve yaşlarda ağaç ile diğer müştemilatların davacılara ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar …, … vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

F. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/14162 Esas, 2015/22216 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatların duraksamaya meydan vermeyecek şekilde ayrı ayrı numaralandırılması ve harflendirilmesi, teknik bilirkişiye infaza ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, ağaçların da hangi parsel üzerinde yer aldığının belirtilmesi ve HMK’nın 297/2 nci maddesine göre dava konusu muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

G. İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyulmak sureti ile verdiği 23/11/2017 tarihli ve 2016/297 Esas, 2017/532 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 833 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 22/09/2017 tarihli bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen kuruluk ve garaj, ( E) harfi ile gösterilen ahır ve kümes, (K) harfi ile gösterilen fırın ile (H) harfi ile gösterilen alandaki 7 adet vişne ağacı, 1 adet ceviz ağacı ve 3 adet armut ve erik ağacı ile 103 parsele ilişkin krokide (G) harfi ile gösterilen 10 adet erik ağacının davacılara ait olduğunun (davacıların murisi Neşet Çolak tarafından meydana getirildiğinin) tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2018/10517 Esas, 2021/1136 Karar sayılı kararıyla; 833 parsele ait kadastro paftasında tapulama esnasında var olmadığı görülen, 22.09.2017 tarihli bilirkişi raporunda 198,59 m2 alanlı F harfi ile gösterilen yapının, hangi gerekçeye dayanılarak tapulama esnasında var olduğunun belirlendiğinin belli olmadığından hakkında ret kararı verilmesinin doğru olmadığı, mahkemece bu hususta taşınmaz başında tanıkların yeniden dinlenmesi ve ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, öte yandan davalılar vekilinin 11.02.2014 tarihli dilekçesinde ağaçların davacılar tarafından dikildiğini belirtmesi, davacının da tüm ağaçlarla ilgili talebi olması karşısında dava konusu her iki parsel üzerinde bulunan toplam 45 ağaçtan sadece meyve ağaçları olanlar dikkate alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek, bu nedenlerle hükmün bozulmasına, davacılar vekilinin sair temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin 22/06/2022 tarihli ve 2021/286 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile, 833 parselde 18/04/2022 tarihli fen bilirkişi raporunda “M” harfi ile gösterilen kuruluk ve garaj, “L” harfi ile gösterilen ağıl, “K” harfi ile gösterilen ahır “J” harfi ile gösterilen kümes, “F” harfi ile gösterilen tuvalet, “E” harfi ile gösterilen ev, “G” harfi ile gösterilen samanlık, “H” harfi ile gösterilen garaj “I” harfi ile gösterilen kümes ve “R” harfi ile gösterilen 6 adet elma ağacı, 1 adet erik ağacı, 2 adet fındık ağacı, 3 adet ceviz ağacı, 4 adet vişne ağacı, 1 adet kayısı ağacı, 2 adet ayva ağacının davacıların murisi Neşet Çolak tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 103 parselde 18/04/2022 tarihli fen bilirkişi raporunda “S” harfi ile gösterilen 1 adet su kuyusu, 3 adet elma ağacı, 3 adet armut ağacı, 6 adet sedir ağacı, 7 adet erik ağacı, 4 adet fındık ağacı, 9 adet ceviz ağacı, 1 adet kiraz ağacı, 11 adet vişne ağacı, 2 adet dut ağacı, 1 adet kayısı ağacı, 1 adet kestane ağacının davacıların murisi Neşet Çolak tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı … vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı … vekili temyizinde, ağaçlar ve kuruluk vasfındaki yapının davacılar murisi tarafından dikildiğini ve yapıldığını, ancak bunlar dışındaki muhdesatın ortak murisin sağlığında meydana getirildiğini, ekleme vasfındaki muhdesatın tespite konu olamayacağını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
4721 s. TMK’ nın 684., 718., 724., 728., 729. ve 1012/2, 3 üncü maddeleri,

Tapu Sicili Tüzüğünün 60 ıncı maddesi

3. Değerlendirme
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı … vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin, 18.04.2022 tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokide F harfi ile gösterilmiş olan yapıya ilişkin temyizine gelince, bu yerin bozma öncesi yapılan keşif sonucunda alınan 22.09.2017 tarihli bilirkişi raporunda I harfi ile gösterildiği, üzerinde önceden tuvalet bulunmakla keşif tarihi itibariyle yıkılmış halde olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır. O halde, sonraki tarihte yapılan keşif ile belirlenmiş olan bu yapının dava tarihinden sonraki bir tarihte meydana getirilmiş olduğunun anlaşılmasına karşın hakkında kabul kararı verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

3. Karar başlığında davalılar arasında 1. sırada gösterilen … ve 4. sırada gösterilen … isimli kişilerin aynı kişi olduğu, benzer şekilde davalılar arasında 2. ve 3. sırada gösterilen … isimli kişilerin aynı kişi olduğu dosya kapsamında bulunan nüfus kayıt örneklerine göre anlaşılmakla birlikte, bu hususun mahallinde giderilebilecek nitelikte maddi hata olduğu değerlendirilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davalı vekilinin yukarıda 2. bentte belirtilen dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı vekilinin yukarıda 2. bentte belirtilen temyiz itirazının kabulü ile; kararın, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “F harfi ile gösterilen tuvalet” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.