YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/8
KARAR NO : 2023/1504
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, paydaşlar arası ecrimisil talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulması üzerine, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’u (HMK) 1 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe girmiş, anılan Kanun’un 450 nci maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun’u ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, Hukuk Muhakemeleri Kanununda geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

Bu bağlamda 6100 sayılı HMK’nın geçici 3 üncü maddesinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı açıkça düzenlenmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2021 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427 nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 4.270,00 TL olarak değiştirmiştir.

Kural olarak ecrimisil davalarında, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, objektif dava birleşmesinin söz konusu olduğu, her bir davacının ayrı ayrı dava açarak ecrimisil talep etme hakkı olduğundan temyiz sınırının her davacı için ayrıca belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, her biri davacı yönünden tahsiline karar verilen miktar (3.389,18 TL) karar tarihi olan 2021 yılı itibarıyla, kesinlik sınırı olan 4.270,00 TL’yi geçmediği görülmüştür.

Temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’da da bir karar verilebilir.

O halde, hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ:
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.