YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/35579
KARAR NO : 2015/9428
KARAR TARİHİ : 13.02.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, dolandırıcılık, özel ve resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan beraat; diğer suçlardan hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Şikayetçi … Bank A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesi kapsamına göre; resmi belgede suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incele- mesinde;
Resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi … Bank A.Ş.’nin davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olmasının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçi banka vekilinin sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
II- Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz ince- lemesine gelince;
Sanığın, başkasına ait kimlik bilgileri ile kredi kartı alma ve bu kartı kullanma eylemlerinin TCK.nun 245/3. maddesi yanında ayrıca aynı yasanın banka sayısınca 245/2. maddesinde düzenlenen sahte kredi kartı üretme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, eylem kül halinde değerlendirilerek TCK.nun 245/3. maddesinden mahku- miyet kararı verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve mükerrer yargılamaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamam- lanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın hükümlerden çıkartılarak yerine ”sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3. madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle hüküm- lerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.