YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4180
KARAR NO : 2018/12585
KARAR TARİHİ : 13.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre tarafların karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılması, bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarihli E. 2002/4-238 – K. 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu ve suç tarihi itibariyle CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmadığı anlaşılmakla, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda edinilen kanaate göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık daha önce başka kasıtlı bir suçtan mahkum olduğundan koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMY’nin 231/5. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” denilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.