YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/10546
KARAR NO : 2020/16110
KARAR TARİHİ : 28.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması şeklinde bir eylemde bulunmadığından tebliğnamedeki 2. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Dosya kapsamına göre suçu aynı kasıtla ve tek eylemle birden çok mağdura yönelik işlemiş olduğu anlaşılan sanık hakkında, tek iftira suçundan hüküm tesis edilip cezanın TCK.nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/504 Esas, 2007/253 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 15.12.2010 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında tekerrüre esas olamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydındaki diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihleri dosyaya celp edildikten sonra tekerrür hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince tekerrür uygulaması açısından 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.