Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2018/11556 E. 2019/8715 K. 24.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/11556
KARAR NO : 2019/8715
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

İhbarname No : KYB – 2018/89963

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık …’un, anılan Kanun’un 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 25 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2008 tarihli ve 2006/618 esas, 2008/1526 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi üzerine, hükmün açıklanarak, 6136 sayılı Kanun’un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli ve 2018/100 esas, 2018/233 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, suç tarihi 08.08.2003 olup, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 27.03.2009 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı Kanun’un 231/8-son cümlesi gereğince, 27.03.2009 ile ikinci suçun işlendiği 05.11.2009 tarihi arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, sanığın lehine olan 765 sayılı Kanun’un 102/4 ve 104/2. madde ve bentleri gereğince eklemeli dava zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay olması dikkate alındığında, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ilişkin İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesince kararın verildiği 03.04.2018 tarihi itibariyle bu sürenin ziyadesiyle geçtiği gözetilmeden, dava zamanaşımının dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2018 gün ve 9234 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2018 gün ve KYB/2018-89963 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; hükümlüye yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükle bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının hükmün
açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağan üstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihi olan 8.8.2003 tarihinden hükmün açıklandığı 3.4.2018 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 3.4.2018 tarihli 2018/100 esas, 2018/233 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.