Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2018/12277 E. 2019/3621 K. 13.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/12277
KARAR NO : 2019/3621
KARAR TARİHİ : 13.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz taleplerinin içeriklerine göre inceleme sanık …’ın katılan …’na yönelik yaralama suçundan, sanık …’nın katılan …’na yönelik tehdit, katılan …’na karşı yaralama, katılan …’na yönelik ise mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılmıştır.
I- Sanık … hakkında yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılan … vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık … hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanlar Atiye ve Rabia vekillerinin, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
III- Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.