YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12211
KARAR NO : 2019/14566
KARAR TARİHİ : 09.12.2019
Hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2018 tarihli ve 2017/780 esas, 2018/908 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 02/01/2019 tarihli ve 2018/719 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, mercii Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesince yalnızca şekil şartları yönünden yapılan inceleme sonucunda itirazın reddine karar verilmiş ise de,
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/21670 esas, 2018/5880 karar sayılı ilâmında yer alan, “..Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 gün ve 2012/534 esas, 2013/15 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, merciin incelemesini sadece şekli olarak değil, 5271 sayılı Kanun’un 267-271. maddeleri uyarınca hem maddi olay hem de hukuki yönden incelenmesi gerektiği..” şeklindeki açıklamalara nazaran, itiraz mercii tarafından sanık müdafiinin esasa yönelik itirazları konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşulların var olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılarak itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.04.2019 gün ve 2937 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2019 gün ve KYB/2019/43302 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.01.2013 gün ve 2012/534 esas, 2013/15 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın müdafiinin bu karara karşı suçun sabit olmadığını belirterek yaptığı itiraz üzerine, itiraz merciinin, incelemesini sadece şekli olarak değil,
5271 sayılı CMK.nun 267-271. maddeleri uyarınca hem maddi olay hem de hukuki yönden değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden “CMK’ nun 231/6 maddesinde yer alan suça ve sanığa ilişkin objektif uygulama koşullarının varolup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmış olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için gerekli yasal koşulların oluştuğu ve karardaki gerekçenin usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi ve denetim koşullarına uymaması ihtimalinde açıklanacak olan hükmün başvuru halinde istinaf mahkemesince denetlenebileceği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2.1.2019 gün, 2018/719 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 9/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.