Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/1490 E. 2021/19547 K. 21.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1490
KARAR NO : 2021/19547
KARAR TARİHİ : 21.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Suçluyu kayırma, kasten yaralama, suç üstlenme, delilleri yok etme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, yalan tanıklık

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında res’en uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” hususuna ilişkin ihtaratın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve temyizlerin kapsamına göre; sanıklar …, … hakkında kasten yaralama, sanıklar … ve … hakkında hakaret suçlarından verilen düşme kararları temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.
1. Sanık … hakkında suç dellilerini gizleme, sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, suç üstlenme; Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA;
2. Sanıklar …, …, …,… haklarında suçluyu kayırma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Oluşa ve dava dosyası kapsamına göre sanıkların eyleminin savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
3. Sanık … ve Sanık …’ın kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dava dosyası kapsamında bulunan 30.12.2013 tarihli Adli Muayene Raporunda müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, 16.01.2014 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, 14.02.2014 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı belirlendiğinden raporlar arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
3. Sanık … hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde ;
Sanığın 31.12.2013 tarihinde kollukta bilgi sahibi olarak alınan beyanında yalan tanıklık yaptığı iddia ve kabul edilmiş ise de; CMK’nın 43.maddesinin 5.fıkrası hükmü karşısında yeminli tanık dinleme yetkisi bulunmayan kolluk tarafından düzenlenen bilgi alma tutanağındaki beyan nedeniyle yalan tanıklık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın atılı suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.