Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/15045 E. 2020/18723 K. 25.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/15045
KARAR NO : 2020/18723
KARAR TARİHİ : 25.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İftira, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
A-) Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK’nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
B-) Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
1-) TCK’nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, somut olayda, sanığın hiçbir aşamada sanığa ait kimlik bilgilerini kullanmadığı, ancak mağdurun işlemediğini bildiği taksirle yaralama suçunu işlediğini ileri sürerek mağdur hakkında suç soruşturması başlatılmasına neden olduğu anlaşılmakla, eyleminin TCK’nın 267/1. maddesinde belirtilen iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 268/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-) Kabule göre de;
a) Gerekçeli karar başlığında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “iftira” olarak yazılması,
b) Sanığın, mağdur hakkında açılan davada kovuşturma başladıktan sonra ancak hüküm verilmeden önce 01.07.2014 tarihli duruşmada tanık sıfatıyla verdiği beyanında iftirasından dönmesi nedeniyle TCK.nın 269/3-a madde ve fıkrası gereğince cezasından indirim yapılıp yapılmayacağı hususunun tartışılmaması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.