YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2647
KARAR NO : 2020/18721
KARAR TARİHİ : 25.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
A) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1 ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin uygulanması suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın, üzerine atılı suçu silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, TCK’nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübut bulmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve haksız yere fazla ceza tayin edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
B) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;
1-) Mağdurun tüm aşamalarda, işyerinden evine gittiği sırada karşısına çıkan sanık …’nin, yanında tanımadığı bir şahıs ile birlikte hareket ederek döner bıçağı ile kendisini tehdit edip kollarından tutarak zorla bir ikamete götürüp bir odaya koyduktan sonra sanık … ile yanındaki şahsın darp etmelerinin akabinde odaya gelen sanık …’nın da tekme ve tokat ile kendisini darp ettiğine ilişkin beyanlarına göre, sanık …’nın, sanık … ve yanındaki kimliği belli olmayan şahsın gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna iştirak ettiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık …’nın mağdura yönelik eyleminin yalnızca şikayete tabi basit yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2-) Kabule göre de;
a) Sanığın üzerine atılı suçu silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, TCK’nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanığın, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1. ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,
Yasaya aykırı, sanık …’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK.nın 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.