YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3392
KARAR NO : 2021/16472
KARAR TARİHİ : 22.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisi olduğu, olay tarihinde mağdurenin evden kaçtığı, mağdurenin eve dönmemesi üzerine anne babası tarafından kolluğa ihbarda bulunulduğu, evden kaçan mağdure ile sanığın buluştuğu, dışarıda bir süre dolaştıktan sonra sanığın evlerine gidip 1 gece orada kaldıkları, ertesi gün mağdurenin kendiliğinden evine döndüğü anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f-5 madde ve fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan … vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.