YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3792
KARAR NO : 2021/20058
KARAR TARİHİ : 01.11.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Mağdure …’nın aşamalardaki istikrar arz eden beyanları, mağdurenin beyanları ile uyumlu doktor raporu ve tüm dosya kapsamına göre olay günü aralarında mağdure ile buluşan sanığın, araç ile seyir halindeyken mağdureye bir arkadaşından mesaj gelmesi nedeniyle onunla tartıştığı, tartışma sırasında mağdureyi darp ettiği, sanığın bir büfeye telefon açmak için arabayı durdurmasından sonra mağdurenin arabadan kaçmaya çalıştığı ancak sanığın mağdureyi yakalayıp zorla arabaya bindirerek kendi evlerine götürdüğü olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabulü edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin sanığın mağdure …’ya yönelik eyleminin suç oluşturmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3-Tehdit suçunun basit yargılama usulüne tabi olmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile birlikte işlendiği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
a-Müştekiler …, … ve …, mağdur … ve mağdure …’nın aşamalardaki beyanlarında, sanığın aracından bıçak aldıktan sonra da müştekiler …, … ve … ve mağdur …’yı tehdit etmeye devam ettiği anlaşılması karşısında, sanığın silahla tehdit suçundan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a, 43/1-2 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,
b-Kabul ve uygulamaya göre de;
Hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 01.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.