Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/3876 E. 2021/20452 K. 08.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3876
KARAR NO : 2021/20452
KARAR TARİHİ : 08.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Mağdur … vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur çocuk …’in onbeş yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında, mağdur çocuğa atanan zorunlu vekilin hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdura atanan zorunlu vekilin süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek suçtan zarar gören mağdurun CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Müşteki …’in temyiz talebinin incelenmesinde;
Müşteki …’in duruşmada alınan beyanında sanık hakkında şikayetçi olmadığı anlaşılmakla, “katılan” sıfatı bulunmayan müştekinin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, yerel mahkeme tarafından CMK’nın 296. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, müştekinin temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
3- Sanık … ile müşteki …’in sanık hakkında eşi müşteki …’ye karşı kasten yaralama ve müteselsilen kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleblerinin incelenmesinde;
Mağdure …’in duruşmada alınan ifadesinde eşi sanıktan şikayetçi olmadığını, katılma talebi bulunmadığını bildirmesi karşısında, 13.01.2014 havale tarihli dilekçesi içeriğinden 5271 sayılı CMK’nın 262. maddesi kapsamında eşi sanık lehine temyiz talebinde bulunduğu değerlendirilmekle; temyiz talebinin reddine dair 14.01.2014 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşıldığından, temyizin reddi kararının kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre eşi …’in sanık hakkında lehine hükümler uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talebi ile sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.