YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6344
KARAR NO : 2021/2556
KARAR TARİHİ : 18.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I)Sanık hakkında katılan …’a yönelik silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelemesinde;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, suçsuz olduğuna, hakkında ertelemeye ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II)Sanık hakkında katılan …’a yönelik hakaret suçundan ve katılanlar … ile …’a yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelemesinde;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanığın aşamalarda katılan …’a yönelik hakaret suçunu kabul etmemesi karşısında, dosyada mevcut adli ses bilirkişi raporu da göz önüne alındığında hangi sözlerle birden fazla kez katılana hakaret ettiği açıklanmadan, sanığın zincirleme şekilde hakaret suçunu işlediğinden bahisle hükmolunan cezada TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması,
2)Sanık hakkında her bir katılanlar Halime ve Eda’ya karşı işlediği yaralama suçlarından teşdiden verilen 9 ay hapis cezasının katılan …’ye yönelik eşe karşı, katılan …’ya yönelik çocuğa karşı işlendiğinden bahisle TCK’nın 86/3-a maddesine göre yarı oranında arttırılması gerekirken bir kat arttırım yapılararak fazla ceza tayini,
III)Sanık hakkında katılan …’a yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdur hakkında alınan 20.11.2010 tarihli doktor raporunda da darp ve cebir izine rastlanmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, mağdurun soyut iddiası dışında, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
IV)Sanık hakkında katılanlar Alev Altılar, … ve …’a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın aşamalarda, kendisine yükletilen tehdit eylemlerini kabul etmemesi, olayın başka bir tanığının bulunmaması ve sadece katılanların soyut anlatımları karşısında, sanığın atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1)İddianame içeriğindeki anlatıma ve gerekçeli karardaki kabule göre, sanığın aynı ortamda katılanları çok kısa zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle, aynı suç kastı ile tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden mağdur sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması,
2)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen katılan … Altılar’a yönelik, TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.