YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7914
KARAR NO : 2021/3956
KARAR TARİHİ : 15.03.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuk …’ün mağdur … ‘ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup, yasaya aykırılıkların da itiraz merciince değerlendirilmesi mümkün görülmekle, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; mağdur vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için atılı suç yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Suça sürüklenen …’ün mağdur … ‘a yönelik eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Mağdurun düzeltilmiş nüfus kaydına göre suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu ve rızasının hukuken geçerli olduğu gözetilerek sanığın eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturacağı belirlenerek yapılan inceleme de,
5237 sayılı TCK’nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve velayet yetkisi elinde bulunan annesi müşteki …’ın kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında kurum vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
III- Sanık … ve … mağdur …’ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
T.C. Anayasasının 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, CMK’nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı, gözetilerek katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık … müdafiinin; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin haksız sonuçlar yarattığına, TCK’nın 30. maddesinin uygulanması gerektiğine, Sanık … müdafiinin suç işleme kastının olmadığına suç vafsının yanlış değerlendirildiğine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektirği, katılan kurum vekilinin sanıkların en üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasının doğru olmadığına, mağdur vekilinin tayin edilen cezaların caydırıcı olmadığına ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.