YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10531
KARAR NO : 2021/3893
KARAR TARİHİ : 15.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- UYAP kayıtları ve dosya kapsamına göre; sanık … hakkında, 06.05.2015 tarihinde işlediği başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile dava açılarak Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinde 2015/855 Esas sayılı dosyası ile yargılama yapılıp 23.02.2017 tarihinde sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın istinaf incelemesi sonucu verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı üzerine kesinleştiği, sanığın aynı eylemi sebebiyle işbu temyize konu Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinde de yargılandığı ve bu mahkemenin 15.12.2015 tarih ve 2015/696 Esas 2015/1030 Karar sayılı ilamı ile sanığın aynı eylemi nedeniyle ikinci kez mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılması karşısında, aynı eylem nedeniyle açılan ve mükerrer olan davanın CMK.nın 223/7. maddesi uyarınca reddi kararı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarih ve 2006/496 Esas, 2006/648 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, suç tarihinden sonra 09.06.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılan Ankara Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarih 2014/339 Esas, 2014/333 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
b- Sanıkla ilgili temel cezanın tayini sırasında “TCK.nın 268/1. maddesi delaletiyle” ibaresinin yazılmaması ve gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma” yerine “İftira” olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince tekerrür uygulaması açısından 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.