Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/11221 E. 2023/3556 K. 23.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11221
KARAR NO : 2023/3556
KARAR TARİHİ : 23.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın sahte parayı bilerek kabul etme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 2 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sahte paranın müsaderesi ile Türkiye Cumhuriyeti … Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi verilen cezanın kendisini mağdur ettiğine ve hukuka yasalara aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın üzerinde sahte 50,00 TL bulundurmak suretiyle sahte parayı bilerek muhafaza etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın sahte parayı üzerinde bulundurduğuna ilişkin kabulü ile paranın sahte ve aldatma kabiliyetine haiz olduğuna dair Türkiye Cumhuriyeti … Bankasının 07.01.2015 tarihli raporu birlikte gözetildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması”nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarih ve 2015/112 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında yer alan “50 gün” ibaresinin “5 gün” olarak; üçüncü fıkradaki “1.000,00 TL” ibaresinin “100,00 TL” olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.