YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11427
KARAR NO : 2023/425
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/233 Esas, 2015/687 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile … kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS (Merkezi Nüfus İdare Sistemi) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sitemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre; sanık …’un yokluğunda verilen hükmün sanık …’un 18.11.2013 tarihli savunmasında bildirmiş olduğu bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebliğ edildiğinden tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanık …’a usulüne uygun bir şekilde tebliği ile tebliğ – tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen … temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.