YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11747
KARAR NO : 2021/19941
KARAR TARİHİ : 27.10.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, eski erkek arkadaşı olan tanık Edip Basri Tuncel’in kendisini rahatsız etmesi nedeniyle Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı’na şikayette bulunduğu,tanık Edip Basri hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ve hakaret suçlarından başlatılan soruşturmanın da Edirne Adliyesi Cumhuriyet Başsavcılığı Müracaat bürosunda zabıt katibi olarak çalışan katılan tarafından tanık Edip Basri’ye iletildiğini,bu nedenle soruşturmanın gizliliğine aykırı davranılıp tanıklar üzerinde baskı kurulmasına neden olduğu gerekçesiyle katılan hakkında şikayette bulunduğu,bu iddiasına ilişkin katılan hakkında gizliliğin ihlali suçunu işlemediği anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve katılanın sanık hakkında iftira attığı iddiasıyla şikayetçi olduğu anlaşılan somut olayda; katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin tek başına iftira suçunun oluşması için yeterli olmaması,sanığın aşamalarda tanık Edip Basri ile ortak arkadaşları olan …’ın sanığın tanık Edip Basri hakkındaki şikayetini Hakan isimli katipten öğrendiğini belirtmesi üzerine bu şekilde beyanda bulunduğu yönündeki savunması, sanığın tanık …’ın katılana yönelik beyanının doğruluğunu araştırmak için ertesi gün yeniden Edirne Adliyesi’ne geldiğine dair tanık …’in bilgi ve görgüsü, sanık ile katılan arasında suç isnadını gerektirecek bir husumetin bulunmaması karşısında;duyum üzerine hareket eden sanığın savunmasının aksine, iftira kastı ile hareket ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından, yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hüküm fıkrasının 6. paragrafında hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olan TCK’nın 50/1-a ve 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK’nın 50. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.