Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/12307 E. 2021/17545 K. 14.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12307
KARAR NO : 2021/17545
KARAR TARİHİ : 14.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hakaret suçundan zamanaşımı süresinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
I- Sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Sanık hakkında mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Ceza Genel Kurulu’nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, “Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek, aynı fiilden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır.”
Somut olayda, sanık ve mağdurun arkadaş oldukları, olay tarihinde hasta ziyareti için Mudanya’ya gittikleri, daha sonra bir evde birlikte alkol aldıkları, alkol aldıkları sırada sanığın mağdura “seni öldürücem” diyerek darp ettiği, akabinde saat 23:00 sıralarında mağduru evden çıkararak kendisine ait araca zorla bindirdiği, araçla … istikametine doğru giderken ara sokağa girerek aracı yolun kenarına park ettiği, sabah saat 06:00 sıralarına kadar mağduru alıkoyduğu, daha sonra mağduru …’ya götürdüğü, telefonla çağırdığı arkadaşı tanık … ile mağduru hastaneye göndermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, kül halinde 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.