YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12529
KARAR NO : 2023/954
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2011 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.
2. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 … maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi üzerine Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli 2015/465 Esas, 2915/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 160 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, mağdurun bilgisi dahilinde karttan harcama yaptığını, dava konusunun alacak davası olduğu ve hukuk mahkemelerinde görülmesi gerektiği, borcunu geç ödemesi nedeniyle cezalandırılmasının haksızlık olduğu, suç işleme kastı olmadığı, borcun tamamını ödediğini, delillerin takdirinde hata edildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığı ve benzerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay hastanede yatarak tedavi gören eşine refakat etmek üzere … bir süredir hastanede refakatçi olarak kalan müşteki, hastanede temizlik işçisi olan sanığa kredi kartı borcunu yatırması için 40 TL para ile kredi kartını verdiği, ancak sanığın müşteki adına düzenlenen kredi kartını rızası dışında kullanarak alışveriş ve nakit para çekimi yaparak başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan 24.08.2010 tarihli dilekçe ile savcılığa müracaat ederek, rızası dışında en son 31.05.2010 tarihinde harcamaya yapıldığı anlaşılan hesap özeti ile 14.07.2010 tarihli gönderici sanık …, alıcısı Katılan … olan 70TL tutarlı ödeme dekontu dilekçe ekinde eklendiği,
3. 21.06.2010 hesap … tarihli ekstrede;29.03.2010 günü … … merkezi isimli işyerinden 11 taksitle toplam 257,27 TL tutarında harcama, 26.05.2010 günü, 4 ayrı işlem ile toplam 170 TL nakit avans çekimi, 31.05.2010 günü, İyigün kuyumculuk isimli işyerinden iki ayrı işlem ile toplam 132 TL harcama yapıldığı,
4. 21.07.2010,21.08.2010 ve 02.11.2010 hesap … tarihli ekstrelerde, … … merkezi isimli işyerinden 11 taksitle toplam 257,25 TL yapılan harcamaya ilişkin aylık 23.38 TL bedelli olmak üzere 3 üncü, 4 üncü ve 7 nci taksit kesintisi yapıldığı anlaşılmıştır.
5. Sanığın 02.06.2011 tarihinde müştekiye ait hesaba 588.00 Tl yatırdığına dair dekont dosya evrakına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin onbirinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 … maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 …, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin
yapılması suretiyle infazı … bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,
2. Hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, sanık suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı TCK.nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan mahkum olmuş ise de, hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, söz konusu tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması üzerine ihbara konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli 2015/465 Esas, 2015/640 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.