Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/12638 E. 2023/3259 K. 15.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12638
KARAR NO : 2023/3259
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bulancak Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararı ile sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile ve mala zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istemi, verilen cezanın haksız olduğuna, zarar vermediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanıkların katılanın demir kapısı ve kazık ve telleri yerinden sökerek zarar verdikleri, katılana ait araziyi yol olarak kullanarak tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. 09.05.2014 tarihli olay yeri tutanağında, katılan …’e ait demir kapının yerinden söküldüğü ve 24 adet tahta kazık ve buna bağlı tellerin de yerlerinden çıkarılmak suretiyle mala zarar verildiği tespit edilmiştir.
3. Soruşturma aşamasında ve mahkemece alınan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında, sanıkların katılana ait 118 ada 19 parsel sayılı taşınmaza tecavüz ettikleri belirtilmiştir.
4. Sanıklar tevil yollu suçlamayı kabul etmişlerdir.

IV. GEREKÇE
A.Tebliğnameye Yönelik
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B.Sanıklar Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik
Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 06.05.2015 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmemiştir.

1. Sanıkların verilen cezanın haksız olduğuna ilişkin temyiz isteği yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, iddianame anlatımı, sanıkların savunmaları, katılanın beyanı, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların katılana ait araziyi yol olarak kullanarak tecavüz ettikleri anlaşıldığından sanıkların savunmasında kadastroda yol olarak geçmeyen katılana ait araziyi kullandıklarını beyan ettikleri anlaşıldığından temyiz istemleri yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
C.Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik
Sanıklar hakkında kurulan hüküm, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6763 sayılı Kanun) 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A.Sanıklar Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli karara yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.