YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12644
KARAR NO : 2023/5746
KARAR TARİHİ : 05.07.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/442 E. 2015/518 K.
SUÇLAR : Parada sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında müsnet suçtan ayrı ayrı 2 yıl 11 ay hapis cezası ve 3.750,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay, sanıkların köyde arkadaşı tanık B.Ç ile hayvan otlatan mağdurdan büyükbaş hayvan satın alarak karşılığında 3.300,00 TL sahte para verdiklerine ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Olay günü köyde hayvanlarını otlatmakta olan mağdurun yanına araç ile gelen sanıkların iki adet büyükbaş hayvan satın alarak karşılığında sahte 3.300,00 TL para verdikleri, mağdurun değerinden fazla para vermeleri nedeniyle sanıklardan şüphelenerek araç plakasını kaydettiği, sonrasında aldığı paranın sahte olduğunun anlaşılması üzerine şikayetçi olduğu, kolluk görevlilerince yapılan araştırmada aracın sanık … adına kayıtlı olduğu ve yanında olay günü kardeşi sanık …’in bulunduğunun tespit edilmesi üzerine mağdur ve o sırada yanında bulunan arkadaşı tanık B.Ç ‘nin sanıkları beş kişi arasından canlı olarak teşhis ettikleri, sanık …’in soruşturma aşamasında olay günü kardeşine ait aracı kullandığını ancak mağdur ile alışveriş yaparak sahte para veren kişiyi tanımadığı ve yoldan aldığı Hasan isimli bir kişinin olduğunu savunmuş sonrasında verdiği dilekçede bu kişinin hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık … olduğunu iddia etmiş; sanık … ise olay günü … ilinde bulunduğunu ifade ederek suçlamaları reddetmiş iseler de; suçlamayı ikrar eden ve sanıkların uzaktan akrabası olduğunu ve aralarındaki dostluk nedeniyle sanık …’in kendisi için pazarlık yaptığını söyleyen sanık …’nin mağdur ve tanık tarafından teşhis edilememesi, beyanlarının sanık …’in ifadeleriyle çelişmesi ve sanık …’in kullandığı GSM hattının olay … ve saatlerinde Mardin ili Derik ilçesinde sinyal verdiğine ilişkin dosyada mevcut HTS kayıtları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş ve atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.
V. KARAR
Yukarıda açıklanan nedenlerle Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli kararında, sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.