YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14537
KARAR NO : 2023/1973
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından dava açılmıştır.

2. Adana 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/681 Esas, 2015/709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, dolandırıcılık suçundan atılı suçun unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafin temyiz isteği, hükmün kanun ve hukuka aykırı olduğu, usul ve esas yönünden bozulması ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, telefonuna gelen uygun faizli kredi kartına taksit imkanı mesajı üzerine, katılanın mesaj gönderen numarayı arayarak, sanık ile buluştuğu, pos cihazından çekim yapması için kartını ve şifresini ona verdiği, kendisi arabada beklerken sanığın kredi kartı ile giderek 20 dk sonra geldiğinde, para çekmediğini, sorun olduğunu, post cihazı gelmediğini söylediği, kartını alarak ayrıldığı, ancak daha sonra bilgisi dışında kredi kartından 10.000TL harcama yapıldığını öğrendiği, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan 24.03.2014 tarihli dilekçe ile 21.03.2014 tarihinde kredi kartından isteği dışında 10.000TL harcama yapıldığından bahisle şikayetçi olmuştur.
3. Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. 22.01.2015 tarihli yazı cevabında, … adına düzenlenen 4506….5242 nolu kredi kartından 21.03.2014 tarihinde saat 12.12. de Turacı Beyaz eşya isimli işyerinden yapılan 10.000TL harcama işleminin kredi kartın fiziksel varlığına ihtiyaç duyularak pos işlem şifreli olarak gerçekleştirildiği bildirilmiştir.
4. Türkiye Halkbankası A.Ş. 10.06.2014 tarihli yazı cevabında, Turacı beyaz eşya … adlı üye işyerinin adres ve telefon bilgileri ile üye işyeri yetkilisinin … olduğu, üye işyerinden 21.03.2014 tarihinde yapılan işlem ile ilgili bankaya ulaşan herhangi bir harcama itirazının bulunmadığı bildirilmiştir.
5. Olay günü katılan … telefonuna msj gönderen 0541 ******45 nolu GSM hattının sanık …’in beyanına göre kullandığı GSM hattı olduğu anlaşılmıştır.
6. Sanık, katılanın kredi kartını kendisine verdiğini, şifresini kartın üzerine yapıştırıp kendisine hemen geri verdiğini, kartla hiçbir yere gitmediğini, katılanın kredi kartını alarak gittiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın katılana ait kart bilgilerini kullanarak nakit para çektiği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından
gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/681 Esas, 2015/709 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.