YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14589
KARAR NO : 2023/2462
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan, neticeten hükmolunan 2.240 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktar itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında tehdit, hakaret ve başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından dava açılmıştır.
Denizli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/340 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında
1. Katılan …’a karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 hün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen kararın hukuk ve adalete aykırı olduğu, mahkemenin beyanlarını dikkate almadığı ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, katılanın işlettiği kahvehaneye müşteri olarak giden sanığın, katılanın masa üzerinde bıraktığı cüzdanının içinde şifresi kağıda yazılı şekilde bulunan bankamatik kartını habersizce aldıktan sonra farklı tarihlerde ATM’den para çektiği, durumu fark eden katılanın sanıktan parasını istemesi üzerine tehdit ve hakaret içerikli mesajlar gönderdiği, sanığın böylece tehdit, hakaret ve başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan 02.03.2015 tarihli dilekçe ile sanığın cüzdanında bulunan şifresi kağıda yazılı halde bulunan banka kartını alarak para çektiği, ödemesini istediğinde ise hakaret ve tehdit içerikli mesajlar gönderdiğinden bahisle Cumhuriyet savcılığına müracaat etmiş, kartından harcama yapıldığına dair dekontu dilekçesine eklediği görülmüştür.
3. Müşteri hesap ekstresine göre katılanın kredi kartı ile 19/12/2014 tarihinde 500 TL paranın Denizli ilinde, 1.000 TL paranın Kuşadası ilçesinde, 22/12/2014 tarihinde ayrı ayrı 500 TL olmak üzere toplam 2.500 TL paranın Aydın ilinde katılanın hesabından çekildiği anlaşılmıştır.

4. 02.03.2015 tarihli cep telefonu mesaj tespit tutanağında, katılan …’a ait 0 535 ***** 02 numaralı cep telefonunun incelenmesinde, sanığa ait 0 532 ***** 40 no’lu telefondan, 30/01/2015 tarihinde saat 10:22’de gönderilen mesaj içeriğinde “ … sana para mara yok gel bakalım erkek sen evde ol nedemek lan beni evinde görürsün bu lafın ne derece ağır olduğunu bilmiyor musun ” 30.01.2015 tarihinde saat10:22’de gönderilen mesaj içeriğinde “ … Allah verede sen evin önünde görürsem ibreti alem için seni mermi manyağı yapmazsam denizli beni siksin ceza bile almam haneye tecavüz ettiği ”, 28/01/2015 tarihinde saat 13:48’de gönderilen mesaj içeriğinde “ birdaha sakın oraya buraya beni sordurma çare buluyorsa gittiğin yerler o zaman beni rahatsız etme şahsını fazla zorlama bekle çözeyim”, 28/01/2015 tarihinde saat 13:47’de gönderilen mesaj içeriğinde “ aldığını duyarsam emin ol senin için iyi olmaz bir evde erkek yoksa ve sen o kapıya gidersen seni kimse elimden alamaz sen kimsin erkek olmayan ” 30.01.2015 tarihinde saat10:22’de gönderilen mesaj içeriğinde “ … senin işini şubatın sonuna kadar yapabileceğim birşey yok onuda miğdeyi bulandırmazsan söz bende taahhüt ettiğim gün vericem ”şeklinde 5 adet mesajın geldiği tespit edilmiştir.
5. Ziraat Bankasının 28/04/2015 tarihli yazı cevabında gönderdiği Ziraat Bankası Adliye karşısı ATM’sindeki 19.12.2014 tarihli görüntülere ilişkin 21.05.2015 tarihli CD inceleme ve teşhis tutanağında, katılana ait kredi kartıyla para çeken şahsın sanık … olduğu katılan tarafından tespit

IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;
Hükmün tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında tehdit ve başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümler yönünden,
1. Sanığın hırsızlık suretiyle katılan banka kartını ele geçirdiği anlaşılmakla hakkında hırsızlık suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.
2. Sanık hakkında kurulan hükümler, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın katılanın masa üzerinde bıraktığı cüzdanından aldığı banka kartından bilgisi ve rızası dışında farklı tarihlerde para çekerek menfaat sağladığı, katılanın parasını istemesi üzerine mesaj tespit tutanağı ile tespit edilen söylemlerde bulunarak farklı tarihlerde tehdit ettiği, katılan zararını gidermediği anlaşılmakla sanık hakkında atılı suçlardan sanığın aşamalardaki çelişkili ifadelerine itibar edilmeyerek verilen mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
C. Sair temyiz sebepleri yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Denizli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/340 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar hakkında tehdit ve başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler yönünden
Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Denizli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/340 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.