Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/15139 E. 2023/3060 K. 09.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15139
KARAR NO : 2023/3060
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 2015/2740 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli, 2015/1058 Esas 2015/1780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
Eksik inceleme sonucu verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından aranan müştekiye “kredi kartında 200 TL lik çip para biriktiği” söylenerek kart bilgilerini vermesi sağlanarak, kartından bilgi ve rızası dışında çekim 970,00 TL çekim yapıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Müştekiye ait Akbank 4355 **** **** 0192 numaralı kredi kartından, 970,00 TL tutarında harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü dosyada mevcuttur
3. İlgili harcamanın Metro Elektronik Dış Ticaret tarafından kart bilgileri kullanılarak sanal POS üzerinden yapıldığı, işlem yapan IP numarasının … IP olduğu belirlenmiştir.
4. Müştekiyi arayan 0212 912 ** 88 numaralı hattın … Telekomünikasyon Pazarlama İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti., IP numarasının … Bilgi Teknoloji Paz. Ve Çağrı Hizmetleri Ltd. Şti adına kayıtlı olduğu VOİP Telekom ile yapılan yazışmalar ile tespit edilmiştir.
5. Her iki şirket yetkilisinin de sanık olduğu tespit edilmiştir.
6. Müşteki alınan beyanında ” Olay tarihinde 0 212 li numaradan arandığını, kredi kartında 200 TL lik çip para biriktiği söylenerek kart bilgilerinin alındığını, sonra kredi kartından 970 TL para çekildiğini öğrendiğini, şikayetçi olduğunu, daha sonra tekrar aranarak “”sana paran kadar malzeme gönderelim, sen de şikayetinden vazgeç”” denildiğini, akabinde kargo gönderdiklerini, gelen kargoda 100 TL değerinde 1 çift bot ve bir de duş aparatı olduğunu, firmayı tekrar arayarak malzemeleri geri almalarını ve şikayetinin devam ettiğini söylediğini, bunun üzerine firmanın 950 TL yi hesabına iade ettiklerini, kesinlikle PC tablet, cep telefonu ve nanomatik yıkama topu gibi malzemeler satın almadığını” belirtmiştir
7. Sanık savunmasında ” Müştekiye ürün satışı yapıldığını ve ürünün teslim edildiğini, müştekinin ürünü beğenmeyip iade etmek istediğini ve müştekinin zararını tamamen karşıladığını” beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık her ne kadar ” müştekiye isteği doğrultusunda ürün satışı yaptıklarını” belirterek suçlamayı kabul etmemiş ise de; dosyadaki olgular ve müştekinin istikrarlı beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından aranan müştekiye ” Kredi kartında çip para biriktiği” söylenerek ve kartına dair bazı bilgiler verilerek güven sağlandığı ve bu şekilde iradesi fesada uğratılmak sureti ile kredi kart bilgilerinin öğrenildiği, akabinde bu bilgiler ile kartından rızası olmaksızın 970,00 TL çekim yapıldığı, sonrasında da 1 çift bot ve duş aparatından oluşan bir paket gönderilerek işlemin ürün satışı gibi gösterildiği, nitekim UYAP entegrasyon ekranından, sanığın benzer eylemleri nedeni ile açılmış derdest ve kesinleşmiş dava dosyaları incelendiğinde, yetkilisi olduğu şirketin bu şekilde faaliyet sürdürdüğünün ve benzer suçlardan bir çok sabıkasının bulunduğunun görüldüğü anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suçun vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Diğer Yönlerden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiş ise de; atılı suçtan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli, 2015/1058 Esas 2015/1780 Karar sayılı sayılı kararında sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 150 günün 5 güne, 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 50 günün 1 güne, 62 nci maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 41 günün 1 güne, 52 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 820,00 TL adli para cezasının ise 20,00 TL’ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.