YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16335
KARAR NO : 2023/572
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.05.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan dava açılmıştır.
2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 11.12.2015 tarih ve 2013/285 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın katılan kurum tarafından sunulan hizmetten 15175 abone numarası ile faydalanmakta iken, kurum görevlilerinin abone numarası … üzerine kayıtlı olan elektrik sayacında yaptıkları incelemede, sayacın vekalet mühürlerinin sahte olduğunu tespit etmelerine ilişkindir.
2.Dosya kapsamında, 26.10.2009 tarihli abone kontrol ve mühürleme tutanağı, 02.11.2009 tarihli yazı, 04.11.2009 tarihli … elektrik tespit tutanağı, sayaç mühürleme tutanağı ve 16.04.2013 tarihli İl Bilim Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğü’nden alınan rapor mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekili tarafından sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde; sayacın bulunduğu meskene sanığın, 2008 yılında taşındığı, bu tarihten önce yaklaşık 10 yıl elektrik hizmetinden yararlananın ve olay tarihinde de halen abone numarasının başka bir şahıs adına kayıtlı olduğu, sanığın inkara yönelik savunması ile sayaç mühürleme tutanağında imzasının da olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 11.12.2015 tarih ve 2013/285 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.