Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/17707 E. 2023/445 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17707
KARAR NO : 2023/445
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.11.2014 tarihli ve 2014/9960 Esas sayılı iddianamesi ile iftira suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2014/1557 Esas, 2016/626 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; iddianame anlatımında suç uydurma suçunun yer aldığına, iftira suçundan beraat kararı verilip suç uydurma suçundan ihbarda bulunulmasına karar verilmesinin usul ekonomisine ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’ın adına kayıtlı … ve … nolu GSM hatlarının bilgisi dışında çıkartıldığından bahisle Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğu,
2. Şüpheli … Komünikasyon Ltd.Şti yetkilisi … … hakkında 5809 sayılı Kanuna muhalefet suçundan başlatılan soruşturmada, abonelik sözleşmelerindeki imzaların müştekiye ait olduğunun Kriminal rapor ile tespiti nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,
3. Sanık hakkında iftira suçundan dava açıldığı ve kovuşturma aşamasında sanığın savunmasının alınmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hüküm, CMUK.nın 193/2. maddesi uyarınca fiilin suç oluşturmaması veya suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi, sanığın beyanının sonuca etkili olmaması halinde derhal beraat kararı verilmesi dışında, sanığın ifadesinin sonuca etkili olduğu, soruşturma evresinde inkar etse bile sonradan duruşmada gerçeğe rücu ederek suçun ikrarı halinde delillerin takdir ve tayini gerekeceği cihetle; 5271 sayılı CMK.nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek, aynı Kanun’un 191, 147. maddeleri uyarınca sanık hakkında duruşma yapılıp taraflar çağrılarak dinlenmeden, delil takdiri yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2014/1557 Esas, 2016/626 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.