YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1800
KARAR NO : 2023/2283
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 53 üncü maddesi gereğince; sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi,
39 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.
2. Sanık … tarafından sunulan temyiz dilekçesinde somut bir neden gösterilmemiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanıkların mağdureyi zorla arabaya bindirip haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar M.A. ve S.A.’nın evinde alıkoydukları iddiasına ilişkindir.
2. Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 26.12.2014 tarihli raporda, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanıklar hakkında iddianamede 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi gereğince cezalandırılmaları istemi ile dava açıldığı, mahkemece ek savunma hakkı verilmeden (f) bendi yanında (b) bendinin de uygulandığı görülmüş ise de, iki nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, alt sınırdan belirlendiği ve sanıklar aleyhine bir durum yaratılmaması nedeniyle sonuca bir etkisinin olmayacağı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu adli muayene raporu ve tanıklar M.Ç. ve G.Ç’nin anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında cebir kullanılarak birden fazla kişi ile birlikte çocuğa yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, sanık … müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık … müdafii ve sanık …’in yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararında sanık … müdafii ve sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, gerekçe bölümünde belirtilen eleştiri dışında, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde karar verildi.