YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1807
KARAR NO : 2023/1955
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) bendleri, aynı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 53 üncü maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a)
ve (b) bendleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı 4 yıl 6 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanıkların mağdur sayısınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanıkların temyiz isteği, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, telefon kayıtlarının maddi deliller ile desteklenmeden suç delili olamayacağına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanık …’ın olay günü kız kardeşinin bir şahıs ile kaçacağı yönünde duyum aldığı ve mağdurlardan şüphelendiği, sanıkların olay günü tüfek doğrultarak mağdurları arabadan zorla indirdikleri, mağdur …’yi darp ettikleri, mağdur …’nin ellerini ip ile bağlayıp arabanın bagajına koydukları, mağdur …’i ise şoför koltuğuna oturtup köyün dışına sürmesini istedikleri, sanıkların kanal yolu denilen ıssız bir yerde mağdurları bırakıp mağdur …’ye ait arabaya binip uzaklaştıkları iddiasına ilişkindir.
2. Dava dosyası içerisinde bulunan 17.10.2014 tarihli tutanakta, … isimli bir şahsın … ve … isimli şahıslar tarafından gasp edilip araziye götürüldüğü ihbarı üzerine, … isimli şahsa telefon ile ulaşıldığı, bilmedikleri bir arazide olduklarını ifade ettiği, jandarma görevlileri tarafından tren yolunu takip etmeleri gerektiğinin söylendiği, mağdurların tren yolunu takip ederek tepe lambası yanan jandarma aracını gördükleri ve bu şekilde bulundukları hususlarının tutanak altına alındığı anlaşılmıştır.
3. Mağdur …’ya ait 17.10.2014 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.
4. 17.10.2014 tarihli muhafaza altına alma tutanaklarında, sanık … tarafından olayda kullanıldığı iddia edilen kuru sıkı tabanca ile mağdur …’ye ait pantolonun teslim edildiği hususlarının tutanak altına alındığı anlaşılmıştır.
5. 18.10.2014 tarihli tutanakta, mağdur …’ye ait pantolon üzerinde yapılan incelemede, pantolonun ağ tabir edilen kısımlarında kan lekesi olduğu değerlendirilen lekeler olduğu, pantolonun sonradan dikilerek bel kısmının daraltıldığı hususu tespit edilmiştir.
6. Sanık …’a ait HTS kayıtlarında, sanığın olay gecesi tanık …’yi üç kez aradığı hususu tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıkların temyiz itirazları yönünden;
Tüm dava dosyası içeriği, mağdurların olayın sıcağıyla alınan birbirleriyle tutarlı kolluk anlatımları ve bu anlatımlar ile uyumlu olay tutanağı, tutanak tanığı A.M.’nin beyanı, adli muayane raporları, HTS kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde ve iki nitelikli halin varlığı nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından sanıkların cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, telefon kayıtlarının maddi
deliller ile desteklenmeden suç delili olamayacağına dair temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı yönünden;
Tüm dava dosyası içeriğine göre, sanık …’ın kız kardeşinin kaçacağı yönünde duyum alması üzerine evin önünde diğer sanık ile birlikte beklemeye başladıkları, mağdurların içinde bulunduğu araçtan şüphe ederek, silah tehdidi ile araçtan indirdikleri, mağdur …’nin ellerini ip ile bağlayıp arabanın bagajına koydukları, diğer mağdur …’in ise aracın sürücü koltuğuna geçmesini istedikleri, birlikte arabaya binip köyün dışındaki kanal yolu mevkine gelip, mağdurları zorla arabadan indirdikleri, mağdur …’den pantolonunu ve çamaşırını çıkarmasını istedikleri, mağdurun iç çamaşırını çıkarmayacağını söylemesi üzerine, sanıkların mağdur …’ye ait arabaya binip uzaklaştıkları ve mağdurları olay yerinde bıraktıkları, jandarmaya yapılan ihbar üzerine mağdurların bulundukları anlaşılmıştır.
Sanıkların öncelikle mağdur …’nin ellerini bağlayarak araca bindirdikleri devamında ise araç sürücüsü olan diğer mağdura silah göstererek istedikleri yere gitmesini sağladıkları gözetildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu farklı mağdurlara karşı birden fazla fiil ile gerçekleştirdikleri nazara alınarak mağdur sayısınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.