YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18127
KARAR NO : 2023/115
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.11.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi suçun sübut bulduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine, iddiaların mahkemece tam olarak değerlendirilmediğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1-İncelemeye konu olay; sanığın katılan hakkında orman arazisinden … ağaç kestiğine yönelik ihbarda bulunması sonucunda, katılan hakkında İnebolu Sulh Ceza Mahkemesi’ne iddianame ile yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan kamu davası açılmıştır. Bu davada 2012/120 Esas, 2013/170 Karar, 10.04.2013 tarihli karar ile yargılanan katılanın beraat etmesi nedeniyle, sanığın katılana yönelik iftira eyleminde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, İnebolu Sulh Ceza Mahkemesi’nin 10.04.2013 tarihli 2012/120 Esas, 2013/170 Karar sayılı kararında katılan hakkında verilen beraat kararının, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayandırıldığı anlaşılmıştır. Sanığın bu yargılama sürecinde tanık sıfatıyla alınan ifadesinde, ağaç kesenlerin … ve … isimli kişiler olduğunu katılanın da yanlarında bulunduğunu beyan etmiştir. Tanık A. “imamın evinin çatısı için ağaç kestiklerini” kabul etmiş, diğer tanık S. ise ağaç kesme hadisesini duyduğunu belirtmiştir.
Açıklanan deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç ihbarının bazı maddi vakıalara dayandığının anlaşılması karşısında, işlemediğini bildiği halde katılana yönelik soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak kastıyla hareket ettiğine ilişkin delil bulunamaması nedeniyle inceleme konusu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.