YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18312
KARAR NO : 2023/585
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.03.2016 tarihli iddianamesiyle iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın 06.12.2015 tarihinde Başbakanlık İletişim Merkezi’ne (BİMER) yaptığı başvurusunda, katılanın, aralarında devam eden yaralama eylemi nedeniyle, para vererek sahte darp cebir raporu aldığını belirtmek suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık … ve eşi … …’in katılanı darp ettiği olaya ilişkin … Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 2015/635 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararıyla sanık ve eşi hakkında mahkumiyet hükmü kurularak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın sanığın itirazının reddedilmesi ile kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. Sanığın, BİMER’e başvurusu sonrasında 2015/1261 Soruşturma No ile açılan soruşturma neticesinde katılan hakkında düzenlenen raporların sahte olmadığı belirlenerek mağdur ya da suç ismi belirtilmeksizin … Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.12.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın aşamalardaki savunmalarına, tanık A.O.’nun sanığın savunmalarını doğrular nitelikteki beyanlarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece sanığın eyleminin 2709 sayılı T.C. Anayasası’nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kaldığı yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.05.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.