YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19101
KARAR NO : 2023/123
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.02.2016 tarihli iddianamesi ile 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanunun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca iftira suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat
kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili temyiz isteğinde gerekçe bildirmeden, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … 08.10.2015 tarihli bir dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvurmuş,
” 06.10.2015 tarihinde meydana gelen ve oğlunun şüpheli olarak arandığı olayda, evlerinin önüne gelip onu arayan katılan polis memuru … …’ye, oğlunu niye aradıklarını sorduğunda ‘senin oğlun terörist, sen terörist mi yetiştirdin’ diyerek, omuzlarından tutup kendisini hırpaladığını” iddia ederek şikayetçi olmuştur.
2. …’ın şikayeti ile başlatılan 2015/1982 sayılı soruşturma dosyasında, müşteki polis hakkında delil yetersizliği nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.
3. …’nin kendisine suç isnadında bulunarak hakkında soruşturma yapılmasına neden olan … hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunmuştur.
4. Duruşmada dinlenen tanıklar M.Y ve Ş.Y …’ın iddilarını kısmen doğrulamışlardır.
IV. GEREKÇE
1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, aksi halde şikayet ve beyanların 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 74 üncü maddesinde yer … anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun oluşmayacağı gözetildiğinde; Katılan polis memuru hakkında yapılan soruşturmada, delil yetersizliği nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, duruşmada dinlenen tanıkların sanığın iddialarını bir kısmı ile doğruladıkları nazara alındığında, maddi vakıalara dayanan şikayetinin Anayasa’nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet hakkı kapsamında kalması nedeniyle olayda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun’un 232 … maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil etmiş ise de bu hususun 1412 sayılı Kanun’un 322 … maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/71 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararında katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğinci BOZULMASINA, bu Esas No : 2020/19101
husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin birinci paragrafının çıkartılarak yerine; “Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.