Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/19734 E. 2023/5862 K. 06.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19734
KARAR NO : 2023/5862
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/526 (E) ve 2016/396 (K)
SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … ‘ın temyiz isteği, mağdurun soyut ve çelişkili beyanları dışında dosyada delil bulunmadığına, mağdurun ilk ifadelerini aile baskısı ile verdiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi grektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdurun olay günü saat 11 sularında okul çıkışı evine doğru yürüdüğü esnada daha önceden tanıştığı sanık … …’ın kendisine seslendiği, cevap vermemesi üzerine kimliği tespit edilemeyen iki şahısla birlikte ağzını kapatarak …’ye ait araca zorla bindirildiği, sanık … …’ın dayısına ait evin olduğu Kavşandere köyüne giderken yolda …’yi de araca aldıkları, köye vardıktan bir süre sonra kimliği tespit edilemeyen iki şahısla …’nin aralarından ayrıldığı, daha sonra olayın duyulması üzerine sanık … …’ın akrabalarının mağduru alıp ailesine teslim ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında mağdurenin yaşı nedeniyle TCK’nın 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin uygulanıp birden fazla artırım sebebi bulunması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve koşulları oluştuğu halde aynı maddenin 5 inci fıkrasının uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık beyanı, sanığın tevilli ikrarı, mağdura ait adli rapor ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve eleştiri dışında yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.