YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2216
KARAR NO : 2020/18633
KARAR TARİHİ : 24.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj
HÜKÜMLER : Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Atılı suçlardan katılan sıfatını alabilecek şekilde zarar görmüş bulunan ve kamu davasına katılma talebi olan şikayetçi Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin hükümleri temyiz etmesi karşısında, şikayetçi kurumun hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek ve sunulan dilekçede de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;
I-Sanık hakkında şantaj suçunda kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; sanığın ikametinde usulüne uygun olarak gerçekleştirilen arama sonucunda elde edilen ve … Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliği tarafından düzenlenen 19.08.2013 tarihli inceleme raporunda da “ 5 Nolu Materyal” olarak gösterilen SD hafıza kartının söz konusu inceleme raporuna göre incelendiği, yapılan incelemede 2 adet sırt tarafından çekilmiş yüzü belli olmayan çıplak kadın görüntüsünün ve katılana ait 12 saniyelik 1 adet videonun tespit edildiği, yine aynı inceleme raporunda yüzü belli olmayan çıplak kadın görüntülerinin çekildiği ortam itibariyle video ile yapılan karşılaştırma sonrasında katılana ait olduğunun da tespit edildiği anlaşılmakla, katılanın, sanığın kendisine on saniyelik çıplak görüntülerinin olduğu videoyu izlettiği ve kendisini bunları yayacağım, ailene vereceğim ya benim olursun ya da ölürsün şeklinde tehdit ettiği şeklindeki beyanlarının olayın gelişimi ve inceleme raporuyla yapılan tespite göre de olağan akışa uygun olduğu anlaşılmakla atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
II-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise; oluşa, olayın gelişimine uygun düşmeyen sanığın ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ile sanığın olay tarihinden önce bir müddet nişanlı kaldıkları ancak daha sonra ayrıldıkları, olay günü sanığın, ikameti yakınında bulunan katılanın yanına gelerek zorla aracına bindirdiği ve Menemen ilçesi istikametine doğru aracı sürmeye başladığı ancak yolda katılanın astım krizinin tutması üzerine sanığın da ifadelerinde kabul ettiği üzere katılanı hastaneye götürdüğü, katılanın hastanede sanığın kardeşini araması ve akabinde sanığın kardeşi ile görüşmesi üzerine katılanı bırakmayı kabul ettiği, dönüş yolunda eski meseleler nedeniyle sanığın tekrar sinirlendiği bunun üzerine katılanın araçtan inmek istediği, sanık aracı durdurmayınca dörtlüleri yakarak etraftaki araçların dikkatini çekmeye çalışan katılanın ellerine katılan hakkında aldırılan adli raporla da sabit olduğu üzere zarar verdiği ve daha sonra katılanı, aracına zorla bindirdiği evi civarına bıraktığı anlaşılmakla, o esnada kastı katılana zarar vermek olmayan sanığın, katılanın eline verdiği zararın TCK’nın 110. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği de gözetilmek suretiyle atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan …’ın ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.