YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2575
KARAR NO : 2020/20114
KARAR TARİHİ : 22.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1-İftira suçunun özel bir halini düzenleyen ve TCK’nın 268. maddesinde tanımlanan “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerekmektedir. Suç, hakkındaki soruşturma ve kovuşturmayı önlemek amacıyla işlendiğinden, fiil sonucunda soruşturma veya kovuşturmanın kimliği kullanılan kişiye yöneltilebilme imkanı olmalıdır. Bu bakımdan, kullanılan kimlik veya bilgiler gerçek ve hayatta olan bir kimseye ait bulunmalıdır. Hayali ve hayatta olmayan kişilere ait kimlik veya bilgilerin kullanılması durumunda TCK’nın 268. maddesindeki suç değil, koşulları varsa aynı Yasanın 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu oluşacaktır. Somut olayda, bozma ilamında da belirtildiği gibi, sanığın kimlik bilgilerini kullanmış olduğu … isimli kişinin gerçek ve hayatta olan bir kişi olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Gerekçeli karar başlığında suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan yazılması,
3- Sanık …’nin adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet karar- larından İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/2058 Esas, 2009/1221 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, sanığa ait olmayan mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.