YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3344
KARAR NO : 2021/17976
KARAR TARİHİ : 22.09.2021

Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan sanık …’ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2015/232 esas, 2016/218 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09/10/2019 tarihli ve 2019/3228 esas, 2019/10018 karar sayılı ilâmında, “…Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, 07/03/2016 tarihinde talimat mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, CMK’nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak sanığın yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hükmün bozulmasına…” şeklinde belirtildiği üzere,
Dosya kapsamına göre, yakalama emri üzerine çıkarıldığı Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanık …’a ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.04.2020 gün ve 2020-2140 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2020 gün ve KYB – 2020/45690 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:
UYAP kayıtlarının incelenmesinde; hükümlünün, hüküm tarihi olan 17.03.2016 tarihinde cezaevinde bulunmadığı ve kendiliğinden duruşmaya gelme imkanı bulunduğundan karar verilen duruşmada hazır bulundurulmamasının CMK.nın 196. maddesine aykırılık teşkil etmediği anlaşılmakla;
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.