YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3963
KARAR NO : 2023/681
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2014 tarihli iddianamesi ile müşteki sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 35 … maddesi, kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ( 2 kez ), müşteki sanık … … hakkında ise, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 35 … maddesi,

hakaret suçundan 125 … maddesinin birinci fıkrası, 125 … maddesinin dördüncü fıkrası, mala zarar verme suçundan ise 151 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile katılan sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca beraat, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 20 taksitte ödenmesine (2 kez), katılan sanık … … hakkında ise, kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca beraat, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1320 TL. adli para cezasına kesin karar olarak hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan sanık … müdafiinin temyiz isteği,
1. Kasten yaralama suçundan aleyhe delil bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkili olan katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümleri, 62 nci maddesindeki takdiri indirim nedenleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına,
2. Katılan sanık … … hakkındaki kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından verilen beraat kararları yerine mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan sanık … … müdafiinin temyiz isteği ise,
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olup bir neden içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, olay gecesi saat 02.30 sıralarında katılan sanık … … ile mağdure …’ün caddede yürüdükleri sırada katılan sanık …’in, aracıyla yanlarında durarak araçtan indiği, katılan sanık … …’nin kolundan tutarak sinkaf edeceğini söyleyip araca bindirmeye çalıştığı, katılan sanık … …’nin çantasından çıkardığı bıçak ile aracının lastiğini keserek hakaret ettiği ve bıçakla üzerine yürüdüğü, katılan sanık …’in, aracın arkasına kaçması üzerine katılan sanık … …’nin mağdure …’ün bulunduğu pastaneye girdiği, arkalarından giden katılan sanık …’in katılan sanık … … ve mağdure …’ü plastik sopayla darp ettiği, … kaçarak kapıyı kilitlemeleri üzerine pastaneden ayrıldıktan sonra polislerin geldiği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan sanık … hakkında görevlilerce düzenlenen adli muayene raporuna göre, darp cebir izi olmadığı,
3. Katılan sanık … … hakkında görevlilerce düzenlenen 26.01.2014 tarihli adli muayene raporuna göre, sağ frontal bölgede 4 cm.lik kesi bulunan yumuşak doku travması tarif edildiği, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı, yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünden yapılacak değerlendirmenin ise, olaydan 6 ay sonra yapılabileceği belirtilmiştir.
4. Katılan sanık … … hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 13.05.2014 tarihli adli rapora göre, yüzünde sabit ize neden olmadığı belirtilmiştir.

5. Ender Pastanesi adlı işyeri kamerasına ait 29.01.2014 tarihli cd çözümleme tutanağına göre, 26.01.2014 tarihinde saat 04:39’da pastaneye giren …’in saat 04:37’de pastaneye giren … ve … adlı şahıslara elindeki sopayla vurduğu, … çıkarak yönetim odasının kapısını kilitleyen … ve … adlı şahısların peşinden giderek kapıyı zorladığı, kapı açılmayınca işyerinden ayrıldığı, bir süre sonra da polislerin geldiği belirtilmiştir.
6. Katılan sanık … … anlatımlarında özetle, arkadaşı olan mağdure … ile caddede yürüdükleri sırada katılan sanık …’in aracıyla yanlarında durduğunu, mağdure …’ün bir sorun olup olmadığını sorması üzerine “sinkaf ederim, böyle yapanları çok gördüm.” diyerek araçtan indiğini, kolundan tutup zorla araca bindirmeye çalıştığını, çantasındaki çakı bıçağını çıkararak aracın lastiğini kestiğini, “beni bu araçla mı götüreceksin” dediğini, mağdurenin gittiği pastaneye girdiğini, arkalarından gelen sanık … tarafından plastik sopayla darp edildiklerini,
7. Mağdure … anlatımlarında özetle, arkadaşı katılan sanık … … ile caddede yürüdükleri sırada yanlarında … marka bir aracın durduğunu, bir sorun olup olmadığını sorması üzerine araçtaki şahsın “arkadaşımı bekliyorum” dediğini, yürümeye devam ettiklerini, daha sonra katılan sanık …’in aracıyla yanlarında durduğunu, katılan … …’yi kolundan tutup zorla araca bindirmeye çalıştığını, sinkaflı küfürler etmesi üzerine katılan … …’nin çantasındaki bıçağı çıkararak aracının lastiğini kestiğini, pastaneye koştuklarını, arkalarından gelen sanık … tarafından plastik sopayla darp edildiklerini, 13.01.2015 tarihli 2. celsede ise, yolda yürüdükleri sırada … marka araçtan laf atıldığını, daha sonra sanık …’in aracıyla geldiğini, bu araçtan da laf atılacağını düşündüğünü söylemesi üzerine katılan … …’nin bıçağıyla sanık …’in aracının lastiğini kestiğini, pastaneye koştuklarını, sanık …’in katılan … …’nin kolunu tutup arabaya bindirmeye çalışmadığını, hakaret etmediğini, laf da atmadığını beyan ederek şikayetçi olmadığını,
8. Katılan Sanık … savunmasında özetle, olay günü arkadaşlarıyla lokantada çorba içtikleri sırada lokantaya katılan sanık … … ile mağdure …’ün geldiklerini, ancak kısa bir süre sonra çıktıklarını, sigara almak amacıyla büfeye doğru üç araç arka arkaya giderken yolda katılan sanık … … ile mağdure …’ün yürüdüklerini gördüğünü, ön tarafta bir Opel Astra araç kalkınca aracını bu aracın yerine … ettiği sırada aracından inmeden katılan sanık … …’nin elinde bıçakla eğilip kalktığını, inip baktığında tekerin kesildiğini gördüğünü, ne yapıyorsunuz dediğinde, elinde bıçak ile üzerine yürüyen katılan sanık … …’nin “Akşamdan beri senin gibi bir sürü o… çocuğu laf attı, laf atıyor, Allah senin belanı verdi.” dediğini, arabanın arkasına doğru kaçtığı sırada katılan sanık … … ile mağdure …’ün pastaneye girdiklerini görünce arkalarından giderek plastik saplı aletle bıçağı düşürmek için vurduğunu, mağdure …’e de bir kez vurmuş olabileceğini beyan etmiştir.

III. GEREKÇE
1. Katılan sanık … … hakkında katılan sanık …’e karşı mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede;
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Katılan sanık … hakkında katılan sanık … … ve müşteki …’e karşı kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;
a. Dava dosyası kapsamındaki delillere göre, ilk haksız hareketin sanık …’den kaynaklandığının anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin bu sanık yönünden uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
b. Sanığın kişiliği, olayın oluş şekli ve sanığın dosya kapsamına yansıyan kişiliğine göre hakkında olumlu bir kanaate varılamadığından 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.
c. Sanığın kişiliği, suç işleme hususundaki eğilimi, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nazara alınarak ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 51 … maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
d. Olaylar ve olgular bölümünden belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte dikkate alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanık … müdafiiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri ile katılan sanık … … müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

3. Katılan sanık … … hakkında katılan sanık …’e karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçları yönünden yapılan incelemede;
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen deliller ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;
a. Kasten yaralamaya teşebbüs suçuna yönelik:
Katılan sanık … …’nin kendisine yönelik saldırıyı defetmeye çalışması karşısında, fiilinin 5237 sayılı Kanun’un 25 … maddesinin birinci fıkrasında belirtilen meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırılık teşkil ettiği anlaşılmıştır.
b. Hakaret suçuna yönelik:
Katılan sanık …’in haksız fiili oluşturan eylemlerine tepki olarak işlenmesi nedeniyle katılan sanık … …’nin sabit olan hakaret suçundan hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekirken beraat kararı verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

4. Katılan sanık … hakkında katılan sanık … …’ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise;
Katılan sanık … …’nin 12.05.2014 tarihindeki Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nda ve aşamalardaki ifadeleri ile mağdur …’ün katılan sanık … …’nin ifadeleri ile uyumlu birinci celsedeki beyanı ve bu beyanları doğrulayan maddi vakaların gerçekleşmesi karşısında, katılan sanık …’in, katılan Sanık … …’nin kolundan tutarak arabaya bindirmeye çalıştığı anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 35 … maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilerek cezalandırılması yerine beraat kararı verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR
1. Katılan sanık … … hakkında katılan sanık …’e karşı mala zarar verme suçu yönünden;
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Katılan sanık … hakkında katılan sanık … … ve müşteki …’e karşı kasten yaralama suçu yönünden;
Gerekçe bölümünde 2 numarada açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararında katılan sanıklar … … ve … müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık … … müdafii ve … müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
3. Katılan sanık … … hakkında katılan sanık …’e karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçları yönünden;
a. Kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden:
Gerekçe bölümünün 3-a numarada açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan sanık … müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği kasten yaralamaya teşebbüs suçuna ait hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine; “Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması” nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
b. Hakaret suçu yönünden:
Gerekçe bölümünde 3-b numarada açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan Sanık … müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA,

4. Sanık … hakkında katılan sanık … …’ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçu yönünden ise;

Gerekçe bölümünde 4 numarada açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan Sanık … … müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.