YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4970
KARAR NO : 2023/2477
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Temyiz süresi içerisinde mazereti bulunan ve bu mazeretini belgelendiren sanık …’in yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kars Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının ( b) bendi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun ikinci, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar … ve … müdafiinin temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluşmadığına, ağırlatıcı nedenlerin bulunmadığına, katılanın sanık … hakkında şikâyetçi olmadığına ve sanıklar hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine,
2. Sanık …’in temyiz isteği ise, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanıklar …, evlenmek istediği katılanı, katılanın teyzesi olan yengesi … ile yaptıkları plan dahilinde, yolda yürüdüğü sırada yanına yaklaşarak eve bırakma bahanesiyle araca aldıkları, katılanın cep telefonunu aldıktan sonra kapıları kilitledikleri, Erzurum yoluna çıktıktan sonra temyiz dışı sanık …’in getirdiği araca bindirdikleri, sanık …’e ait köy evine götürdükten sonra katılan ile sanık …’nın üç gün boyunca aynı evde kaldıkları, katılanın sanık … ile evlenmeye razı olduğunu, şilkayetçi olmayacağını söylemesi üzerine sanıklar … ve … ile birlikte Polis Merkezi’ne gittikleri iddiasına ilişkindir.
2. Görevlilerce düzenlenen 19.10.2015 tarihli tutanağa göre, katılanın babası olan …’ın 18.10.2015 günü Polis Merkezi’ne giderek kızı olan …’ın eve gelmediğini beyan edip şikayetçi olduğu belirtilmiştir.
3. Sanıklar tevil yollu ikrarlarda bulunmuşlardır.
IV. GEREKÇE
1. Katılanın olay nedeniyle sanık …’dan şikayetçi olmadığını belirttiği, ancak 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re’sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanıklar müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.
2. Sanıkların üzerlerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte ve cinsel amaçla işledikleri anlaşıldığından cezalarında 5237 saylı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince arttırım yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, fikir ve irade birliği içerisinde hareket eden sanıkların üzerilerine atılı hile suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar … ve … müdafii ile sanık …’in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararında sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar … ve … müdafii ile sanık …’in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.