YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4984
KARAR NO : 2023/2164
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama ve kötü muamele
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet/Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12..2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, hakaret suçundan aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, kasten yaralama suçundan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, kötü muamele suçundan ise aynı Kanunun 232 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, hakaret suçundan aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kasten yaralama ve kötü muamele suçlarından ise, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından sübuta, mahkumiyet kararı verilmesini gerektirir delil bulunmadığına, suçların unsurlarının oluşmadığına, atılı suçlardan beraat kararları verilmesi gerektiğine ve şikayet hakkının süresinde kullanılıp kullanılmadığının belli olmadığına,
2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kasten yaralama ve kötü muamele suçlarının sabit olduğuna, atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarında ise alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine,
3. Sanığın temyiz sebepleri ise, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet kararları nedeniyle mağdur olduğuna, suçların unsurlarının oluşmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın evlendikten bir süre sonra eşi olan katılana sözlü ve fiziki şiddet uygulamaya başladığı, sürekli olarak “or… seni illa başkalarının altına mı yatırayım, seni öyle bir hale getirecem ki babanın evine götürüp babana, al, gavat, nereye yamarsan yama.” şeklinde sözler söyleyerek tartışmalar sırasında katılanı darp etmek suretiyle kötü muamelede bulunduğu, 2015 yılının haziran ayında babaannesi …’ın evinde bulunduğu sırada aralarında çıkan tartışma üzerine katılana eli ile vurmak suretiyle yaraladığı, sürekli şiddet görmesi ve hakarete uğraması nedeniyle babasının evine giden katılanı, 12.06.2015 tarihinde konuşmak için çağırdığı sırada kolundan tutup zorla araca bindirerek birlikte yaşadıkları eve götürdüğü, yaklaşık 2 hafta sonra katılanın tekrar babasının evine döndüğü, 16.10.2015 tarihinde ise aracı ile katılanın babasına ait evin önüne gelerek aracının camından başını dışarı çıkaratarak “ananızı, avradınızı, oğlunuzu s….m” şeklinde alenen hakarette bulunduğu iddiasına ilişkindir.
2. 24.11.2015 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağında, sanığın kullandığı aracın bahçeye girdiği, araçtan inen sanığın kolundan tuttuğu siyah çarşaflı bir kadını araca doğru götürerek birlikte araca binerek uzaklaştıkları, … Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi … olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.
3. 15.11.2015 tarihli görüntü izleme tutanağında, bir aracın yoldan aşağıya inip binaya yaklaşarak şöför kısmından bir erkek şahsın binanın iç kısmına doğru sözler sarf ettiği, ancak ses kaydı olmadığı için söylenen sözlerin anlaşılmadığı, kısa bir süre sonra aracın uzaklaştığının görüldüğü, … Şanlı adlı şahsın aracı kullananın eşi … olduğunu beyan ettiği belirtilmiştir.
4. Katılan beyanlarında, evlendikten bir süre sonra eşi olan sanık tarafından sürekli hakarete uğradığını ve darp edildiğini, babasının evine döndüğünde sanığın zorla araca bindirerek ortak konutlarına götürdüğünü, ancak 15 gün sonra tekrar babasının evine döndüğünü, rahatsızlık vermek amacıyla evlerinin etrafında gezdiğini, arabayla geçerken yine hakaret ettiğini ifade etmiştir.
5. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.
6. Yeminsiz tanık F.Y.., yeğeni olan müştekinin sanıkla birlikte misafir olarak geldikleri sırada, aralarında çıkan tartışmada yeğenine hakaret ettiğini beyan etmiş, katılanın babaannesi olan … ise yaşlılığı ve rahatsızlığı nedeniyle dinlenemediğinden hazırlık aşamasındaki beyanları okunmuştur. … hazırlıkta, özetle, torununun çocuğu olan …’un evinde bulunduğu sırada … ile ile …’ın tartıştıklarını, …’ın eliyle …’a vurduğunu ve hakaret ettiğini beyan etmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Kasten yaralama ve kötü muamele suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçları işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği böylece yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik Mahkeme kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Hakaret suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
1. Sanıklar hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken “suçun işleniş biçimi ve kastının ağırlığı” dikkate alınarak belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesine bir aykırılık görülmemiştir.
2. Katılanın, 15.07.2015 tarihinde gerçekleştirdiği ilk şikayetinde, eşi tarafından sürekli hakarete uğradığını beyan ederek şikayetçi olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
3. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
C. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise;
1. Katılanın aşamalardaki beyanları ile örtüşen kamera kaydı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup Cumhuriyet savcısının bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
2. Sanığın, aralarındaki anlaşmazlık üzerine babasının evine dönen eşi olan katılanı kolundan tutarak araca bindirdikten sonra rızası hilafına ortak konutlarına götürerek üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir ve tehdit ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 109
uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka uygunluk görülmemiş olup katılan vekilinin bu yöndeki temyiz sebepleri kabul edilmiştir.
IV. KARAR
A. Kasten yaralama, kötü muamele ve hakaret suçu yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan A ve B numaralı nedenlerle Sivas (Kapatılan) 6. Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararında kasten yaralama ve kötü muamele suçları yönünden katılan vekili, hakaret suçu yönünden ise Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden kasten yaralama ve kötü muamele suçları yönünden katılan vekili, hakaret suçu yönünden ise Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, kasten yaralama ve kötü muamele suçları yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, hakaret suçu yönünden ise Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan C-2 numaralı nedenle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.