YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4990
KARAR NO : 2023/1081
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2012 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası, sanık … hakkında da mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 151 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarih ve 2012/635 Esas, 2015/641 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ve sanık … hakkında da mala zarar verme suçundan açılan davalarda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık …’ nin mala zarar verme suçunu, sanık …’ nin de konut dokunulmazlığını ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit olduğuna, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının re’sen gözününde bulundurulacak sebeplerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık …’ nin yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve sanık …’ nin yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’ un 151 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlemin sanıkların ilk savunmasının alındığı tarih olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarih ve 2012/635 Esas, 2015/641 Karar sayılı hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık … hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ve sanık … hakkındaki mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.