YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5043
KARAR NO : 2023/1905
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.
2. Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b)
bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar …, … ve …’ın 21.03.2016 tarihli dilekçelerindeki temyiz istekleri; suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına,
2. Sanık …’ın 11.09.2020 tarihli dilekçesindeki temyiz sebepleri ise, teşebbüs, yardım etme ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, idddianame ve yerine geçen belgelerin okunmaması ve iddianamede belirtilmeyen sevk maddelerinden ek savunma verilmeyerek mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanıkların kızkardeşleri olan dava dışı …’ın sabah uyandıklarında evde olmadığını, dava dışı …. ile kaçtıklarını anlamaları üzerine Muhammed Ali Fehmioğlu’nun babası …’nun evine giderek …’nu darp edip kızı mağdur … ‘nu silah zoruyla araca bindirdikleri, müştekinin annesi …’nun peşlerinden giderek kızını yalnız bırakmamak için araca bindiği, müştekiyi ve annesini … Köyü’ne götürdükten sonra serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
2. Görevlilerce düzenlenen 24.08.2013 tarihli adli muayene raporunda, müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı belirtilmiştir.
3. Görevlilerce düzenlenen 24.08.2015 tarihli tutanakta, özetle, saat 07:36 sıralarında 155 İhbar Hattı’nın bir defa çaldırıldıktan sonra kapandığı, arayan telefon numarası arandığında bir bayan şahsın görevlilerle konuşmayarak yanındaki bir erkek şahısla panik halde konuştuğu, daha sonra telefonun kapandığı, aynı numaradan tekrar arandığında, konuşulmadığı ancak tartışma seslerinin duyulduğu, saat 07:43 sıralarında ise Polis Merkezi’ne gelen … adlı şahsın eşi … ile kızı …’nun … Köyünden … adlı şahsın ismini bilmediği oğulları tarafından silah zoruyla kaçırıldığını ihbarı üzerine yapılan kontrollerde 5-6 araçlı konvoy içerisindeki bir araçta mağdur ve annesinin olduğu görülmesi üzerine araç takip edildiğinde mağdur ve annesinin Kaymakamlık binası önünde serbest bırakıldıkları belirtilmiş ancak şüphelilerin takip sonucu yakalanamadıkları anlaşılmıştır.
4. Mağdur … beyanlarında, Sanık … tarafından zorla evden çıkartıldığını, sanık …’ın silah doğrultuğunu, sanık …’ın da bulunduğu araca bindirerek götürüldüğünü, annesinin de araca bindiğini, köye götürdükten sonra serbest bıraktıklarını beyan etmiştir.
5. Sanıklar tevil yollu ikrarlarda bulunmuşlardır.
6. Yeminli tanık S.A. sabahleyin dışarıdan sesler duyduğunu, dışarı çıktığında komşusu …’nun hareket halindeki transit bir aracın şöför kapısına asılmış halde sürüklendiğini gördüğünü ifade etmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık …’ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde
Yasal şartları bulunmadığından 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde belirtilen haksız tahrik ve 35 inci maddesinde belirtilen teşebbüs hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, iddianamenin 27.12.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 24.04.2014 tarihli oturumda da
iddianamenin kabul kararının okunduğu anlaşıldığından bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir. Hapis cezasının miktarı dikkate alınarak lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanıklar …, … ve …’ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde
Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar …, … ve …’ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Sanıkların, üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararında sanıklar …, … ve … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar …, … ve …’ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.