Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/5092 E. 2023/911 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5092
KARAR NO : 2023/911
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/332 (E) ve 2016/37 (K)
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci mmaddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2013 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında müşteki …’a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Çankırı 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında katılan …’a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği,
1. Mevcut delillerin cezalandırmaya yeterli delil teşkil etmemesi,
2. Tanık beyanlarının hatalı yorumlanmış olması ve sanığın üzerinde silah bulunması nedeniyle ağırlaştırıcı sebebin uygulandığı,
3. Sanığın yaşamakta olduğu yer gereği yanında silah taşımasının mutad bir eylem olduğu, silah bulundurmasının silah kullanıldığına delil teşkil etmeyeceği,
4. Mahkemenin eksik ve yeterli araştırma yapmaksızın hüküm kurduğu ve somut bir nedene dayanmayan diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay; sanığın olay günü daha öncesinde duygusal arkadaşlık yaşadığı katılan ile konuşmak maksadıyla katılanın bulunduğu il’e gelerek kursa giden katılanı gördüğü ve belinde bulundurduğu silahı katılana göstererek “sesini çıkartma benimle gel yoksa seni öldürürüm” diyerek katılanı mezarlığı götürdüğü ve 20 dakika kadar burada kaldıkları, ardından “benimle gelmezsen seni öldürürüm” diyerek katılanı çay bahçesine götürdüğü ve çay bahçesinin kalabalık olması nedeniyle yeniden mezarlığa döndükleri, mezarlıkta “seni öldürüp buraya gömeceğim diyerek” tehdit ettiği, sanığın katılana “terminale kadar benimle gel, terminalde seni bırakacağım” dediği, terminale giderken katılanın yoldan geçen ve tanışıklıklarının olmadığı öğrencilere silah işareti yaparak kurtulmak istemesi üzerine bu durumu gören öğrencilerin olayı polise ihbarı ile kurtarılmasına ilişkindir.
2. Kolluk birimleri tarafından tanzim olunan 30.10.2013 tarihli olay tutanağı, silah ve bıçağı muhafaza altına alma tutanağı, beyan tespit, yakalama, teslim tutanağı dosyada mevcuttur.
3. Sanık üzerinde bulunan bıçağın; 6136 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine giren bıçaklardan olmadığı kanaatini içerir 01.11.2013 tarihli bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.
4. Sanık savunmalarında; katılanın kendisi ile ayrılmak istemesi üzerine kafasına takılan soruları sormak için Çankırı İline gittiğini, Çankırı İline gelmeden 10 … önce silah aldığını ve gelirken yanına bir de bıçak alarak geldiğini, konuşmak için katılanın yanına yaklaştığında silah göstermediğini, katılanın kendisinin beline dokunarak silah olduğunu gördüğünü, katılanı zorla kaçırmadığı, kendisinin rızası ile geldiğini ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE
Katılanın aşamalardaki birbirlerini doğrulayan istikrarlı beyanları, tanıklar; Z.G.S., D.G. ve M.B. beyanlarına göre sanığın katılanı çekerek götürdüğü, kattılanın korkmuş halinin bulunduğu ve kendilerine silah işareti yaparak kurtulmak istediği yönündeki beyanların katılanın beyanlarını destekler nitelikte olduğu, sanığın yakalandığında üstünde … sıkı tabanca ile mermisinin ve … bıçağının birlikte bulunması ve tabancayı gelmeden yaklaşık 1 hafta önceden aldığı yönündeki beyanları, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı ile deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafinin mevcut delillerin cezalandırmaya yeterli delil teşkil etmediği ve tanık beyanlarına göre suçun silahla işlendiğinin kabul edildiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.01.2016 tarihli 2015/332 E. ve 2016/37 K. sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 28.02.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.