YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5094
KARAR NO : 2023/2449
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.09.2012 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2013 tarihli ve 2012/950 Esas, 2013/265 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi,
aynı Kanun’un 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/746 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’nin temyiz isteği; haksızlığa uğradığına, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Davaya konu olay, sanık …’nin yönlendirmesiyle haklarında verilen hüküm kesinleşen diğer sanıklar … ve …’ın, mağdur …’yi cebir ve tehdit kullanarak araca bindirip alıkoydukları ve darp ettikleri, sanık …’nin bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 17.08.2012 tarihli adli raporunda mağdurun basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.
3. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 17.08.2012 tarihli mesaj okuma tutanağı dosyada mevcuttur.
4. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 17.08.2012 tarihli tutanaklar ve 23.08.2012 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık … ile mağdur … arasında bir aracın mülkiyeti konusunda anlaşmazlık bulunduğu, mağdurun olay tarihinden önce sanık …’ye tehdit içerikli mesajlar göndermesi ve olay tarihinde de hakaret içeren mesajlar göndermesi üzerine sanık …’ nin bu durumu haklarında verilen hüküm kesinleşen diğer sanıklar … ve …’e bildirdiği ve mağdurun, sanık …’nin ikametinin önüne gelmesi üzerine sanık …’nin azmettirmesiyle diğer sanıklar … ve …’in mağduru zorla araca bindirdikleri, darp ederek yaraladıkları olayda mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık …’nin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/746 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.